Αριστοφάνης: Αθήνα 452-385 π.Χ.
Στο έργο του διακωμωδεί πολιτικούς, ποιητές, φιλοσόφους με πολλή ελευθεριότητα. Σατιρίζει με δριμύτητα την πολιτική, κοινωνική, θρησκευτική, καλλιτεχνική και πνευματική ζωή της εποχής του.
Στόχος του υπήρξε ο δημαγωγός Κλέων(Ιππείς,Σφήκες),οι τραγικοί ποιητές(Βάτραχοι, Θεσμοφοριάζουσες),αλλά και ο Σωκράτης(Νεφέλες).
Αναδείχθηκε ένθερμος υπέρμαχος της ειρήνης στον Πελοποννησιακό πόλεμο, ενώ αναντίρρητα είναι πολύ καλός χειριστής της γλώσσας και επιδέξιος γλωσσοπλάστης.
Για να προκληθεί γέλιο όλα τα μέσα είναι θεμιτά. Τόσο το θέαμα, με τη σκηνή πλούσια σε χρώματα από την καθημερινή ζωή, όσο και στη γλώσσα.
Το φανταστικό σύμπαν του εξυπηρετείται από ένα συναρπαστικά κωμικό λεκτικό.
Τεχνάσματα ασυμφωνίας, διασκεδαστικοί νεολογισμοί, αναπάντεχοι αστεϊσμοί, παιχνίδια ύφους, βωμολοχίες και παρωδίες τραγικών στίχων απελευθερώνουν την ιλαρότητα και συνεισφέρουν στη δημιουργία ενός παράξενου κόσμου.
Έγραψε 44 κωμωδίες, από τις οποίες σώζονται οι 11.
